
همیشه فکر میکردم که بخواهم برای نیممیلیونی شدنِ بازدید از وبلاگم، مطلبی فوقالعاده بنویسم. وبلاگی که اولین پُست-اش را بیش از شانزده سال پیش نگاشته بودم، با این عنوان: «اَشا چیست؟»

در این شانزده سال، اینجا محلی بوده است که به آن پناه میآوردم از ناملایمات و بیمعرفتیِ دهر؛ و با نوشتن، تسکین مییافتم. و حقیقت-اش هیچگاه فکر نمیکردم که این مطالب بخواهد مورد توجه دیگرانی هم باشد!
ممنون که با من بودید طیِ این سالها! ممنون که تأییدم میکردید تا بنویسم از خود و باورهایم! ممنون که با شادیهایم دلشاد شدید و با افسردگیهایم دلتنگ!
ممنون که رفیق بودید!
هنوز خیلی راه در پیش است و کارهای بسیار که باید انجام دهم. بمانید در کنارم تا یکایک در گذر ایّام، برایتان بگویم!
دلم گواهی میدهد به روزگار بهتر و ذهن-ام جویای امیدهای آتیست.
میمانم و باز از تلألوی روشنانِ قلب و اندیشه برایتان خواهم نوشت ... .
یک ترانه از گروهِ "نایتویش" را تقدیم دوستان میکنم. ترانهای با عنوان "مَرغزارهای بهشت": Meadows of Heaven
این ترانه را روی قطعاتی از فیلم "ملکهی پاگان" گذاشتهاند. فیلمی که بر اساس افسانهی "لیبوش" و "پرهمیسلِ برزیگر" ساخته شده است و نسخهی عروسکی آنرا پیشتر با عنوان "افسانههای کهن چِک" در اینجا معرفی کرده بودم.
ترجمهای از متن زیبای ترانه توسط این نگارنده:
I close my eyes, the lantern dies
The scent of awakening, wild honey and dew
Childhood games, woods and lakes
Streams of silver, toys of olden days
چشمانم را میبندم، چراغ فرو میمیرد
رایحهی بیداری، شهد جنگلی و شبنم
بازیهای کودکی، بیشهزارها و دریاچهها
نهرهای سیمگون، اسباببازیهای ایّام قدیم
Meadows of Heaven
Meadows of Heaven
مَرغزارهای بهشت
مرغزارهای بهشت
The flowers of wonder
And the hidden treasures
In the meadow of life
My acre of heaven
A five year-old winterheart
In a place called home
Sailing the waves of past
نماهنگ را با زیرنویس فارسی و حذف چند ثانیه در "آپارات" گذاشتهام.
اصل نماهنگ هم با فیلترشکن از لینک مستقیم زیر قابل دریافت است:
"پی.دی.اف" متن ترانه در اینجا
نام ترانه: Meadows Of Heaven
آلبوم: Dark Passion Play (سال 2007)
ترانهسرا: Tuomas Holopainen
اثری از گروه: Nightwish
تدوین و ساختِ نماهنگ: Eny Arwen
قطعات ویدئوی انتخابی، برگرفته از فیلم: The Pagan Queen. 2009
اوّلین موافقتنامهی فرهنگی بین دولتینِ ایران و ترکیه، در سال 1337 شمسی منعقد شده بود. در بندهای (الف) و (ب) مادهی هشتمِ آن، جهت توسعهی روابط فرهنگی، بر اعزام هیأتهای علمی و فرهنگی و ترتیبدادنِ کنسرت تأکید شده است [نک. تارنمای مرکز پژوهشهای مجلس]
پیش از انقلاب، خوانندهی مشهور تُرکیه آژدا پکان (Ajda Pekkan) به همراهِ جمعی از هنرمندان این کشور، به دعوت انجمن دوستی و فرهنگی ایران و ترکیه به ایران آمده بودند. خوانندگانِ تُرک، کنسرت موفقی در تهران داشتند که در برنامهای با تهیهکنندگیِ علی یعقوبی و همکاری واحد فنی رپرتاژ تلویزیون ملی ضبط شده بود و بعداً روی کاست ویدئو بیرون آمده بود.
این کنسرت، برای من یک نوستالژیست. کاست ویدئویی-اش از آن فیلمهایی بود که اغلب در دوران کودکیام در خانه دیده میشد. کیفیت آن، چندان مطلوب نیست. عکسهای زیر را از چهرهی جوان و پُرنشاطِ آژدا پکان از همین نوار ویدئویی جدا کردهام:







امروز که جستوـجویی در اینترنت کردم، بخشی از این کنسرت را با رنگبندیِ بهتر نسبت به نسخهای که در اختیار دارم، بدون برچسب و لوگو در یوتیوب یافتم. یک بخش 20دقیقهای از آن را جدا کردهام (به حجم 68 مگابایت) و در دراپباکس گذاشتهام. [اگر بجای دانلود، قصد تماشای آنلاین دارید، بیش از 15 دقیقه نمایش داده نمیشود]
عکسی از آژدا پکان در سال 2018

شب یلدا داره نزدیک میشه. یادش بخیر، تو 18-20 سالگی ــ که این شبها رو با فامیل و دوستان، دلخوشتر از حالا جشن میگرفتیم ــ چقدر با ترانههای هوشمند عقیلی مجلسمون گرم میشد؛ چقدر خاطره دارم از ترانهی "دریا"ش. کاش زنده باشم و روزی رو ببینم که "عقیلی" برگشته به ایران؛ و یه شب یلدا که داره میخونه، با همسر و دخترم برم کنسرتش یا دستکم اجراشو توی تلویزیون ملی ببینم ... ای داد که اینها شده آرزومون تو این دیارِ ماتمزده ....
رفتم بسوی دریا / بسوی موج و ساحل / اونجایی که دو تا دل / عشق خدایی داشتند / از غم رهایی داشتند ...
دریا همون دریا بود / شنها همون شنها بود / موج و غروب دریا، مثل گذشتهها بود / امّا فقط یاد تو بجای تو اونجا بود ...