وبلاگ شخصی یاغش کاظمی

وبلاگ شخصی یاغش کاظمی

یا دلنوشته‌ای و حدیث نفسی؛ یا پژوهشی از برای تبادل آرا و آموختن بیشترم. ادعایی نیست ...
وبلاگ شخصی یاغش کاظمی

وبلاگ شخصی یاغش کاظمی

یا دلنوشته‌ای و حدیث نفسی؛ یا پژوهشی از برای تبادل آرا و آموختن بیشترم. ادعایی نیست ...

مصاحبه ی تازه ام با خبرگزاریِ مهر


خانم ِ "فاطیما کریمی" از "خبرگزاریِ مهر"، به تازگی مصاحبه ای با نگارنده و چند تن از پژوهشگران ِ دیگر در خصوص ِ ابهام در میراثِ معماریِ "شیخ بهایی" داشته اند، که آن را در اینجا بازنشر می دهم. ذکر ِ این نکته، ضروری است که «طومار شیخ بهائی» به تاریخ رجب 923 هجری، توضیحاتی در سهم بندی بلوکاتِ اصفهان از مادی هایِ زاینده رود دارد؛ هرچند که معروف است این طومار را «شیخ بهائی» جهت نظم و نسق در استفاده و برداشت از آب زاینده رود تدوین نموده، ولی در تاریخ 923 ه.ق هنوز شیخ بهائی زاده نشده بود (!) از اینرو عده ای اصل ِ طومار را از "میر فضل الله شهرستانی" می دانند، که شاید بعدها از سوی شیخ بهائی اصلاح شده باشد. نک: محمودیان، محمد. زاینده رود اصفهان، انتشارات دانشگاه اصفهان، دی ماه 1348



ابهام درباره ی میراثِ منتسب به شیخ بهایی
سازمان میراث فرهنگی در جریان برگزاری همایش بزرگداشت شیخ بهایی، این عالم بزرگ عهد صفویه را معمار دانست و برخی از فعالیت های میراثی مانند ساخت بناهای تاریخی را به وی نسبت داد. این در حالی است که به گفته ی فعالان میراث فرهنگی، هنوز هیچ سند رسمی مبنی بر اثبات ساخت مسجد امام اصفهان، مدرسه ی چهارباغ، حمام شیخ بهایی و طراحی میدان نقش جهان توسط شیخ بهایی پیدا نشده است.

متن ِ کامل ِ مصاحبه را در سایتِ خبرگزاریِ مهر بخوانید (دریافتِ PDF)؛ و  بازتابِ آن را در "همشهری آنلاین" (دریافتِ PDF).


ترانه ها و خاطره ها: یاغِش



ببار باران!

خاطره ی آن عشقِ قدیمی را پاک کن! خاطره ی آن برگهایِ پاییزی که هم-نفسِ تنهایی هایم بودند.

ببار باران!

چشم هایم را بشور و قلب-ام را، تا بتوانم دوباره عاشق شوم!


ترانه ی زیبایِ "یاغش" را میتوانید از اینجا دانلود کنید.



متنِ اصلیِ ترانه، با برگردانِ آزادِ نگارنده به فارسی:

Natavan Həbibi & Emil Bədəlov

Yağış

Sevgim sevgindən qopmuşdu

خواسته ی من، عشق توست؛ شکسته و رها شده

Göydə buludlar toqquşdu

جدالِ ابرها در آسمان فزونی یافته

Yağış yağır ürəyimə

باران، بر قلب ام ببار

Qəlbim soyuqdan donmuşdu

قلب-ام از این سرما، یخ بسته است

Ayri qala bilmirəm daha

تحمل ِ این جدایی برایم دشوار است

Yer goy ağlayır dözmür daha

گویی زمین و آسمان هم یکسر بر این میگریند

Sənə öyrəşən bu gözlərim
Indi tək tənha qalıb daha

چشمانم به دیدن-ات خو گرفته بودند؛
ولی اکنون تنهایِ تنها مانده اند

Mənə bu sevgini öyrədən sən olmuşdun

 مرا معرفتِ عشق ِ تو آموخته اند

Incə hisslərimlə oynayan sən olmuşdun

این تو هستی که چنین لطافتِ احساسم مینوازی

Payızın yarpaqlarına bürünən mən olmuşdum

و این منم؛ پوشیده در برگ هایِ پاییزی

Sevgi əzablarına dözən mən olmuşdum

این منم؛ بسته به زنجیر ِ عشق _ که چه رنج و بار ِ گرانی است

Yağ saf sevgiylə dolu yağıs yağ

ببار باران! بخوان نغمه ی عشق ِ صادق-ات را

Gözümün yaşın yuyan yağış yağ

ببار باران! اشک هایم را با خود ببر

Ürəyimi ovudan yağış

ببار! قلب-ام را تسلی ده

Sil həsrətdən cəkən göz yaşımı

اشک هایِ سودا زده ام را بشور

Sil onla olan xatirələrimi

خاطراتی که از او دارم را پاک کن

Sil uşaqtək ağladığım günləri yağış

پاک کن خاطره ی روزهایی که چون کودکی گریستم! ببار باران


«یاغش» در زبان ِ مردم ِ آذربایجان، یعنی "باران"