بهشت

هفته‌ی پیش، مجالی دست داد و توانستم مجموعه‌ای از انیمیشن‌های هنریِ "ایشو پاتل" (انیماتور هندی‌الاصلِ کانادایی) را تماشا کنم.

در اینجا یکی از زیباترین آن‌ها را با عنوان بهشت (1985) تقدیم دوستان می‌کنم. البته آن بخشی از انیمیشن را که رمز و راز معنوی-اش را با موسیقی "چوپان تنها"ی گئورگه زامفیر (با همکاری جیمز لَست) پیوند زده است [نسخه‌ی کامل این انیمیشن را در ویمئو می‌توانید تماشا کنید]. 

---

جان هالاس، در کتاب "استادان انیمیشن" درباره‌ی تکنیک استفاده‌شده در این اثر برای خلق زیبایی بصری چنین نوشته است:

«قصر بلورین، فاقد پس‌زمینه‌ی نقاشی‌شده است. جلوه‌ی زیبای این قصر از طریق سوراخ‌کردن کاغذ و عبور نور از آن حاصل شده است. برای کامل‌کردن این جلوه در هنگام فیلمبرداری فیلتر ستاره‌ساز به کار رفته است. این فیلتر، پرتوهای تابانده‌شده از هر روزنه را بصورت ستاره درمی‌آورد و به پس‌زمینه، درخشش می‌بخشد. برای اینکه جلوه‌ی نهایی به دست آید، هر صحنه باید 5 الی 24بار فیلمبرداری شود».

هدیه‌ای از نبوغ زِمان

قبلاً درباره‌ی فیلم بارون مونشهاوزن (بارون پراشیل) (1961) شاهکار سینمایی کارِل زِمان، با گراوُرهای قدیمی و فضاسازی خلاقه‌ی پُر رمز و رازش، مطلبی نوشته بودم. پریروز، دوستی ارجمند که گرداننده‌ی کانال تلگرامی "پیشگام" است ــ و به پیشه‌ی فرهنگیِ تهیه و ترجمه‌ی فیلم‌های باارزش تاریخ سینما به صورت دیسک بلوری مشغولند ــ لطف کردند و نسخه‌ی بلوری کرایتریون  این فیلم را برایم ارسال نمودند.

در انتهای این فیلم، مستندی هم درباره‌ی شیوه‌های هنری "کارِل زِمان" بود؛ که نبوغ این فیلمساز را در استفاده از تکنیک‌های به ظاهر ساده و ابتدایی برای خلق فضای فانتزی در آثارش نشان می‌داد. تکنیک‌های دستی-هنری‌ای که کشف‌شان (در فضای کامپیوتری-دیجیتالیِ امروز) مخصوصاً برای جوانان، جذّاب است. از جمله‌ی مواد و متریال این مستند، چند عکس باارزش از دکور‌ـسازی‌‌های فیلم "بارُن پراشیل" است که مربوط می‌شود به حرکت عمق‌دار دوربین در فضای اندرونی کاخ سلطان عثمانی.

آن عکس‌ها را با دقایقی از فیلم، در اینجا تقدیم دوستان می‌دارم. قطعه‌فیلم اوّل، همان سکانسِ "سراپرده"ی مرتبط با عکس‌هاست:

[عکس‌ها با کلیک، بزرگنمایی دارند]

کتاب‌های کودکی [3 ــ دامبو، فیل پرنده]

ناپلئون هیل: «ناراحتی جسمانی و شرایط خاص یک فرد، می‌تواند یک دارایی بزرگ برایش باشد و فواید و امتیازی به همان اندازه برایش به همراه آورد!»

در ادامه‌ی یادکرد از کتاب‌ها و نوارکاست‌های کمیاب کودکی‌ و تبدیل‌کردن آن‌ها به محتوای دیجیتال‌، به سراغ داستان «دامبو، فیل پرنده» رفتم؛ اثری از یک زوج داستان‌پرداز آمریکایی به نام هلن آبرسون‌مایر و هارولد پِـرل در اواخر دهه‌ی 1930 میلادی، که بعداً امتیاز داستان‌شان توسط شرکت والت دیزنی خریداری شد و یک انیمیشن سینمایی مشهور از روی آن ساخته شد.

"دامبو"، بچه‌فیلی در یک سیرکِ سیّار بود که بخاطر گوش‌های بلندش مدام مسخره می‌شد و جدّی گرفته نمی‌شد. تنها دوست-اش موشی به نام "تیموتی" بود ... ولی سرانجام به کمک تیموتی، آن نقطه ضعف ظاهری (گوش‌های بلند)، تبدیل به نقطه‌ قوّتِ دامبو شده و ستاره‌ی سیرک می‌شود! 

کتاب داستان دوزبانه‌ی «دامبو» ، با همان روایت و تصویرسازی‌های آشنای کارتون-اش از والت دیسنی  را در دهه‌ی 1360 خورشیدی، انتشارات "بی‌تا" به همراه یک نوارکاست با صدای گویندگانِ مطرح آن‌زمانِ سینما و رادیو و تلویزیون مانند فریبا شاهین‌مقدم، ناصر طهماسب، احمد هاشمی و ... منتشر کرده بود (نوارقصّه‌ی شماره‌ی 30 از مجموعه‌ی قصّه‌گو).

 من کتاب-اش را اسکن کرده‌ام [نوارکاست-اش را متأسفانه ندارم] و اکنون آن را، هم بصورت پی.دی.اف و هم در قالب یک کتاب صوتی با قصّه‌خوانیِ همسرم، تقدیم می‌دارم. شاید پی.دی.اف این نسخه‌ی خاص از "دامبو" را، پیش‌تر هم در اینترنت گذاشته باشند؛ ولی من جایی برای دانلودِ رایگان نیافتم-اش!

[دانلود PDF کتاب دامبو از انتشارات بی‌تا]

[قصّه‌ی صوتی-تصویری دامبو در آپارات]